Natuurboerderij De Waarden

algemene informatie over onze projecten en activiteiten...

Blogs van Boer Gijs

Stoer

Geplaatst op 8 april, 2019 om 18:05

Het moest er een keer van komen....

Er zijn hondenbezitters die in of door hun hond, zelf een soort status of positief zelfbeeld krijgen.

Zeker wanneer ze hun hond iets stoers zien doen.

Voorbeeld ?

Je hond aan het begin van het gebied loslaten en dan toekijken hoe zo'n dier zich dolblaft tegen kippen, schapen en koeien, die achter een afrastering lopen van 1.80 meter hoogte.

In de eerste periode schoten de boerderijdieren alle kanten op, Wat de hond meer stimuleerde om als een razende, luidblaffend langs het hek heen en weer te vliegen. En wanneer de hondeneigenaar dan ter plaatse komt, wordt niet de hond tot de orde geroepen, maar wordt er met een soort van tevredenheid naar geschockte kippen en konijnen gekeken, met een opmerking als: 

Ja,... hij zou het liefst aan het werk gaan....., 't zit hem gewoon in de genen..., 'n goeie jachthond !

Het ging zover dat ik het idee kreeg, dat de hond eerst een commando kreeg, voordat de baas zijn riem van de kop lostrok.

Drie keer is scheepsrecht, dus daar besteed ik 3 opmerkingen of 3 gesprekjes aan.


Mijn dieren zijn inmiddels aardig gewend aan de drukteschopper(s)

Ze willen nog wel eens wat opschuiven wanneer ze hen zien komen, maar liggen ze lekker te herkauwen of in een zandbadje...., so what, blaf je schor, je kan toch niet over dat hek komen.

Behalve Sjors, (stiertje) zodra dat hij (bazen of honden ?) ze in de smiezen krijg, loeit hij een keer ter waarschuwing en zet zich als heer en meester schrap in de wei. Alle weidedieren zien in hem een beschermer, terwijl hij geen poot verzet, maar de honden met hun bazen volgt tot ze op veilige afstand zijn. Met dat ik in de buurt aan het werk ben, krijg je vaak de opmerking van: .... ook een watje he..? die stier.... durf amper bij het hek te komen,.... moet je zien,... hij verstijfd van angst, haha....


( nu is Sjors al 3 jaar bij ons en ik durf te zeggen dat hij absoluut geen watje is...)

Waarom ik meestal maar reageer met : "...Onderschat nooit je tegenstander..."

Nu is het gebeurd dat we een veetrailer moesten lossen, waardoor de hekken open stonden.

Dat heeft de hond waarschijnlijk gezien. De baas ook..?  Hij liet in ieder geval zijn dier gewoon los.

Deze zag zijn kans open om nu eens achter het hek de dieren op te jagen. 

Rond de stal zijn de hekjes 0.80 - 1.00 mtr. hoog, dus door een opgenaaid dier met een goeie sprong goed te nemen.

Met een snelle - niet af te remmen- spurt was de hond zo in de wei, waar de baas vanaf het voetpad over het hek hing om te zien hoe zijn hond onze dieren zou opjagen ?

Dan toch buiten Sjors gerekend...  want dat is een muur waar je tegenop loop en met zijn horens en nekspieren een volleerd judo kampioen.

in dit verhaal de geluiden en details besparen.

Als afsluiting zouden we kunnen BBQ-en ..

Arme hond, jij was niet wijzer ...

dat je stoere soortgenoten en hun bazen er lering uit trekken.

Categorieën: rasdieren, natuurbeheer


Reacties zijn uitgeschakeld.