Natuurboerderij De Waarden

algemene informatie over onze projecten en activiteiten...

Blogs van Boer Gijs

een (bijzondere) natuurwandeling

Geplaatst op 2 april, 2019 om 5:20

Je kan jezelf weleens in een knap lastig pakket brengen...

in een vurige bui heb ik een (1) keer aan een debateertafel gezegd : "Kan niet, staat niet in mijn woordenboek, en anders pas op de achterkaft.,.!.."  En daar wordt je dan af en toe mee geconfronteerd,.... waarbij je dan het gevoel kan bekruipen: Oef, wat heb ik gezegd..?! 

Een spontane en zeer enthousiaste jongedame nam contact met ons op.. Met hun tweetjes waren ze bezig met een afstudeeropdracht en zochten naar een mogelijkheid om het in de praktijk uit te voeren. Waar ze ook aanklopte, kregen ze nul op rekest, dus ....... alle hoop op "kan niet" staat niet in het woordenboek en "willen is kunnen"...  De meiden hadden het al haast tot in de puntjes geregeld, het zou daarom alleen al jammer zijn als zoiets door slappe argumenten geen doorgang zou kunnen hebben..  (na een paar keer achter oor krabbelen)  Yep..., we gaan er voor !!


Vrijdag was de dag.

Om half tien al een heerlijk zonnetje met een lekkere gevoelstemperatuur. 

Ik zou in het natuurgebied op de parkeerplaats de bus opwachten. Met een flinke ketel met koffie, chocomel en theewater.

in de veekar hadden we balen stro meegebracht om deze als bankjes te laten functioneren. Met de picknickmanden van de collega's leek het zowaar op een boers terrasje..!

De buschauffeur had strak gereden, want precies op afgesproken tijd draaide hij de partkeerplaats op. Het duurde even, maar daar kwam het gezelschap achter elkaar de bus uit. Alsof men in de Zwitserse Alpen aan een afdaling bezig was, want iedereen had een gordel om en was door een touw verbonden aan zijn of haar voorganger.  Stevige wandelschoenen, donkere bril en een eigen stok.

23 jonge mensen, voor wie het altijd donker is, omdat ze stekeblind zijn...  (op zo'n momdentje flitst het dus door je hoofd: oef, wat heb ik toegezegd...) Met deze groep gaan we een natuurwandeling maken en alles bekijken wat de natuur ons biedt.

Maar de twee studenten-meiden waren er gelukkig ook bij..., met zoveel enthousiasme en gebabbel, dat alles smelt als voor de zon en in korte tijd ben je weer 20 kilo lichter. Ze hadden een leuke opzet voor koffiepauze en kennismaking en in no-time was het overal gezellig.

Iedereen kreeg een oortje in, en ik een speakertje voor. En voor het eerst in mijn leven heb ik een wandeling gemaakt, waarbij ik alles hardop benoemde en een omschrijving gaf bij wat ik zag, voelde en erbij beleefde. Ik had tot die dag ook nooit zo'n (emotionele) betrokken groep achter me aanhangen. Deze mensen zien niets, dus door veel aanraken, tasten, snuiven, luisteren, (aan)voelen ontstond er een beeldvorming.

Als een slang liepen we als 37 backpackers door bos en polder te schuifelen en ondernamen in 5 uur tijd een tocht van 7 km.

En onderweg hebben we ontzettend veel gezien.!

( ik kan deze ervaring moeilijk beschrijven, ik ben er gewoon een paar dagen stil van geweest...)

Om maar iets te noemen:

"... het pad maakt hier een bocht, anders zouden we de sloot inlopen....."

"... ja ik voel het aan mijn gezicht dat er water is....'

" ...de sloot is mooi schoon, het water is zo helder dat je tot de bodem kan zien..."

"... dus is het water blauw ..? "  Ja.

"... waar denk jij aan bij de kleur blauw..?

"... tintelfris, bubbels, ... het moet een sterke kleur zijn, want water is niet te pakken.... kan behagelijk aanvoelen, maar ook koud..

"...( even testen) en donkerblauw..?

"...dat kan iets met storm, onstuimigheid te maken hebben, maar ook tranen in ogen...

We zaten op een boomstronk iets te eten toen de kleur bruin werd genoemd. Een meisje wist zich daarvan geen voorstelling bij te maken.

De begeleidster pakt een handje met houtmolm vanuit de halfvergane stam, geeft het aan het meisje en zegt: dit is bruin..!  Ze tast, knijpt, ruikt...

"dat vind ik een mooie basiskleur, geloof ik. hij ruikt naar de aarde en de herfst.terwijl hij ook zacht is. Is de kleur bruin van vezels...?

De begeleidster pakt een stukje mos en zegt:  de natuur combineert deze kleur vaak met bruin, deze zijn altijd wel samen.

Haar vingertoppen gaan over het mos, ze voelt de veerkracht, de fijne structuur.... "Ja, dat kan ik me voorstellen, dit moet een frissere kleur zijn, terwijl ze ook een vleugje herfst heeft..... oke, groen. !?  daar zijn dan wel verschillende tinten in, want echt donkergroen voelt en ruikt naar de kerstboom.

Later verteld de begeleidster mij dat ze zich regelmatig verwonderde over de afstemming van kleuren in thuissituaties en bij kleding combinaties.

We hebben een zeer gezellige, ontspannen dag met elkaar. Iedereen geniet volop en er wordt wat gelachen. Als je mensen leert kennen, is een handicap geen belemmering of beperking.


Ik moet nog een verhaaltje doorvertellen, wat een jongeman tegen mij vertelde:  In de instelling was een man komen wonen, die op latere leeftijd blind was geworden. Op eigen voorstel was hij begonnen om het brailleschrift te leren lezen. Dat is best moeilijk, dus af en toe zat hij te zuchten boven zijn lesboek. Een medebewoner die heel goed kon lezen zou hem helpen om het braille onder de knie te krijgen. Zijn advies was om met een eenvoudig, klein stukje tekst te beginnen. Hij geeft de man een reep grof  schuurpapier, waarop die man mompeld: dat is klein geschreven.....


Als het zonnetje gaat zakken, sta ik bij de eerste traptrede van de bus, om al mijn vrienden en vriendinnen uit te zwaaien.

Bij iedereen zou ik wel willen zeggen:  Nee joh, ,.... maar jij bedankt, want door jou heb ik een prachtige dag gehad !

Door jullier wandeling, ben ik er weer eens op gewezen waar ik zo gedachteloos aan voorbij kan lopen...

Maar hardop zeg je:  we houden zeker contact en in de zomer en herfst doen we het nog een keertje gezellig over...


Als laatste de twee meiden, het brein achter het geheel....

met een tril-lip en een heerlijke doos chocolade.

Er is zeker sprake van een goede en zeer geslaagde dag !

De ene zegt:  "T is waar he,... willen is kunnen...!   

Zeker weten meiden en je levenlang nooit vergeten...

de andere : ".... en na vandaag staat "het kan niet",... bij mij ook op de achterkaft..."

Meiden..!!! ...  zet hem op,...voor mij zijn jullie beide CUM LAUDE geslaagd en vind ik jullie een aanwinst binnen de zorgsector !



Categorieën: natuurbeheer, activiteiten


Reacties zijn uitgeschakeld.