verhalen

Rodeo in de stal...

Geplaatst op 24 april, 2017 om 4:05

Naar aanleiding van een telefoontje, kwam Bator bij ons.

Bator is een stamboek dekbeer (Blonde Mangalitsa) vanuit Hongarije. Bijna drie jaar oud, een serieuze knaap van ruim 250 kilo, waar je dus paardje op blijkt te kunnen rijden.

Een waardevolle beer voor serieuze fokkers in de Nederlandse bloedlijnen. Maar wie gaat deze 'beer' verzorgen ?

Vooraf hadden we al foto's gezien van allerlei ravages die hij had aangericht. Complete opstalling met weidegang, veranderde binnen 1 dag tot een slagveld waarbij alles kapot en (af)gebroken was.

Daar wij voor een aantal jongelui ook een beschutte werkplek zijn, is er regelmatig achter de oren gekrabbeld. Wat haal je in huis..?

Gijs zou eerst naar Bator gaan kijken en dan zou er een beslissing genomen worden. Hij kwam in de avond terug, dus iedereen was al naar huis.

Toen we de andere morgen in de stal kwamen, was Bator al met Gijs meegekomen,........en dat was goed zichtbaar ook.

Volgens Gijs was het geen "kwaad dier", maar gezien de verwrongen staalconstructie, afgebroken parkers, omgevallen puinschotten, een spuitende drinkinstallatie en allerlei schuimbekkende dieren die over de hekken hingen, dachten we daar onderling verschillend over.

Niemand had het lef om bij Bator in het gangpad te stappen en na een ware krachtmeting had Gijs hem in een hok, (helaas hebben we hier geen filmpjes van gemaakt, wat achteraf best leuk had geweest, een echte rodeo)   Het respect voor Bator werd tijdens het opruimen en repareren alleen maar groter en hij kreeg de titel van "monster".

In de koffiepauze zijn er tientallen argumenten op tafel gegooid, waarom Bator met de eerstvolgende afspraak naar het slachthuis gebracht moest worden. Waardoor was Gijs zo blind dat hij hem "een ouwe lobbes" noemde en bleef tegenspreken dat hij agressief was..?!  Zo'n eigenwijze vent mag dan ook zelf voor dat monster gaan zorgen,.... binnenkort hadden we de ambulanceauto voor de deur staan.  Bator is een moordenaar !

Het ging niet zonder slag of stoot...

In begin erg wantrouwend, maar op een moment toch toegankelijk in zijn hok.  Voetje voor voetje kwam hij iets uit de hand weghalen en opeten. Blaffend als een hond, in postuur zoals een wild zwijn, liet hij zich tussen de oren krabbelen.

En nu, 7 maanden later, reageert hij op stemmen, knort gemoedelijk wanneer je de voerbak vult, staat te lonken om aangehaald te worden. Zodra je begint te krabbelen, schommelt hij met heel zijn lijf mee en knort van genot. Heeft hij echt een knuffelmoment, laat hij zich eerst op de kont zakken en daarna helemaal plat in het stro.

En niets is zo geweldig om deze masieve, gespierde geweldenaar, zijn krullen te borstelen.

En ( jammer genoeg :) ;) moeten we Gijs gelijk geven die regelmatig plaagt: "ik wist wel dat hij een goede vader zou zijn, dat zag ik in zijn ogen..."

Ja, Doeiiii,

de stalverzorgsters :P


Categorieën: dierverzorging, rasdieren


Reacties zijn uitgeschakeld.